EEN LAATSTE WOORD
BIJ PSALM 53
- KAREL STAES -
Het heeft geen zin
zich nog te wagen aan een hersenschim,
want "voltooid verleden tijd" is God,
dromerij van dichters en profeten
die niet van deze wereld weten.
De mens is rot, de wereld zot
en wat de een de ander al heeft aangedaan
heeft de hemel dichtgedaan:
niemand die nog verder vraagt,
zich aan de laatste vragen waagt.
En God? die zwijgt gelaten als
vermoord
en in die broedermoord zijn wij zoveel als wees
en wezenloos geworden,
ons verbergend in het Land van Weten en Vergeten
ten Oosten van de hof van Eden.
Alle handen zijn bevuild
niemand die oprecht kan kijken,
want de mens gaat over lijken,
uitgehuild
en uitgeroepen ben ik om vergelding,
om het breken van de macht.
"Is er geen gerechtigheid
geen plaats, geen toekomst meer
voor wie ten onder gaat aan kwetsbaarheid?"
En is het laatste woord... aan wie het altijd heeft gehad?
Maar wie zijn wij toch,
dat handjevol verloren
uit een dwazer Hoop georen?
zijn wij niet als vonken vuur,
dansend avontuur
van vurigheid
ontvlammend uit de droge struik,
waarin Gods Naam
alleen maar is
en niet te noémen is?
