A.M. Van de Walle, Heverlee

EEN  LAATSTE  WOORD BIJ  PSALM 55 - KAREL  STAES -

Waar zijt gij toch gebleven ongenaakbaar, doof voor mijn gebeden geen taal, geen woord van U ? – rusteloos ben ik alleen gebleven,
moe van al dat ‘beter weten’
moe, geheel en al vergeten
vastgegrepen, neergesmeten
door de macht, die zich aan kleinen heeft vergrepen!

Moe, temidden van het kwaad
moe van al die eigenwaan,
is alle toekomst dichtgegaan
en in het donker grijpt een kille angst mij aan,

een huivering
ontluistering…

Laat mij, laat mij daar waar ’t altijd rustig is
en waar geen donker is
geen duisternis!
ik wil een thuis

een gastvrij huis
met lieve mensen.

Breek de brute stormen van geweld
en laat mij veilig rusten en berusten
in mijn lot,
mijn God!

Dat is mijn spoor van stil verdriet en dichtgegroeide wonden
littekens langs de wegen die ik achterliet,
getekend in mijn ziel door mensen ooit nabij en vriend geweest
en nu verworden

"tot een naamloos beest".

Ze zijn op mij gebeten – ook al hebben wij biddend,
zingend,
overheerlijk naast elkaar gezeten –
toch is er tussen ons een vlam van wrok gewaaid
een vals maar bitter vuur onverminderd opgelaaid

van haat!

Zo ongenadig is dat vuur
dat ik gaan roepen ben
naar ongekend geworden diepten:
dagen, nachten, wil ik wachten
huilend staan in wind en tegenwind
onbemind, na zoveel ‘trouw beloven’
voortaan taal en tong en woord
en al waarop een mens kan bouwen

over boord gegooid: geen woord is te vertrouwen…

… maar wachten wil ik nog
want Wie niet te noemen is draagt zorg
staat borg, beter dan een mensenwoord,
mijn vragen zijn gehoord.

Ik ben de trouw geworden mens

en thuisgekomen
die geen onderkomen
had
maar radeloos verloren
wie zich uitverkoren
dacht.

Reageren op bovenstaand artikel kan door onderstaand formulier in te vullen en op de knop verzenden te klikken.
Indien gewenst, wordt uw reactie anoniem op de website geplaatst (als u het vakje "Graag anoniem" aankruist). We vragen wel je bekend te maken aan de TGL-redactie door het vak "Naam" in te vullen.