Negen paradoxen! Een bewogen tekst, gedreven.
Ik zal de laatste zijn om te beweren dat hetgeen Mijnheer Rondas schrijft 'fout' is.
Ik geloof dat we nood hebben aan een echt doorgedreven zoeken naar wat ons drijft. Ik denk dat heel veel mensen zich terecht erg boos voelen op 'de Kerk'.
Wat willen we méér? Laat ons dat verder verduidelijken zonder onze kwaadheid te verdoezelen in de 'redelijke strijd'.
Het lijkt me dat we soms teveel hopen op het kunnen veranderen van Rome. Ik denk dat het gaat om die 'gemartelde, gekruisigde, mislukkeling'.
Wie is Hij voor ons, voor mij? Wat ik aan één van de minsten gedaan heb...
Mag Rome 'anders' spreken en handelen? Van mij wel. Zij dagen mij zelfs uit. We moeten wachten op 'ons gelijk'. Er is zoveel energie die we nog veel positiever samen kunnen bundelen.
Reflectie rond concrete problemen...
Ik vind de meest uitdagende vraag, als focus voor éénieder op zijn terrein, elke dag weer: "Wie zijt Gij vandaag voor mij geweest, Heer".
Dat mensen die 'Kerk' of wat zich daarvoor uitgeeft, gewoon soms kotsbeu zijn, daar kom ik volledig in. Het is alleen maar spijtig en onze gezamenlijke verantwoordelijkheid en niet die van Rome, als we daarbij blijven. Maar dan moeten we durven kiezen!
Ik ben bewust ongenuanceerd!