Een aantal jaren terug was het. Onze kinderen waren toen 10, 12 en 14 jaar. We tracteerden ze op een vakantieuitje naar de ‘megafestati’. En om de pret te verhogen haalden mijn man en ik ook twee kinderen op van vrienden: 12 en 14 jaar. Daar gingen we met 5 jongelui. De Megafestatie is wat het woord zegt: groot. Een happening in de jaarbeurshallen in Utrecht. Helemaal op jongeren gericht: veel muziek, cosmetica demonstraties, plekken waar je je haar kunt laten knippen, demonstraties van het leger met gelegenheid mee te klimmen in touwnetten en je met touwen over water heen te manoeuvreren. En nog veel meer: knipperende discoverlichting, reclamestands, en overal muziek, en overal jongelui: duizenden. De onzen vermaakten zich prima, hadden niets of niemand nodig om in deze heksenketel hun draai te vinden. Wij hadden dus zeg maar ‘vrij af’, en gingen op een wat rustig plekje een kopje koffie drinken en kijken naar alles wat voorbij flaneerde. Ineens zag ik het: wij waren een van de zeer weinig meegekomen ouders. Overal liepen groepen jongelui lawaaierig en gezellig met elkaar te geinen en te praten en frites te eten en cola te drinken. En werkelijk slechts hoogst sporadisch zag ik mensen zoals wij: meegekomen ouders. Wij zaten als het ware in de verkeerde film. Nergens zag je ‘ons soort mensen’. Hoe vervreemdend dat is! Het was overduidelijk onze wereld níet. Nog steeds achter ons kopje koffie zei ik tegen mijn echtgenoot: Zo voelen onze kinderen zich dus in de kerk: zittend op de verkeerde plek, zonder `soortgenoten', wachtend tot het voorbij is! Sindsdien begrijp ik beter, voel ik beter, dat het sociologische aspect van jongeren die zich niet thuisvoelen in de kerk niet te onderschatten is: niemand van de hunnen is er; iedereen die ze er zien is van een andere generatie met andere belangstelling, andere kleding, andere muziekvoorkeur, andere taal etc. Alleen al dit blote sociologische feit - afgezien nog van allerlei meer inhoudelijke ongeloofwaardigheden - maakt de kerk tot iets wat volstrekt niet hun wereld is, en voorlopig ook niet zal worden. Ik voel dat mee sinds die Megafestatie.