Tot hiertoe is het gesprek rustig verlopen, maar dan laat Melina enkele woorden vallen die op geroezemoes onthaald worden. De animositeit stijgt en zal overigens gedurende de rest van het gesprek niet meer minderen. "Als christen krijg je toch tien geboden om na te leven. Oké, niemand doet dat, maar geloven in Jezus is toch proberen te geloven dat je hem ooit kan evenaren - ook al weet je dat het nooit zal lukken." Michaël neemt de handschoen op: "Ik vind het wel heel cru dat je stelt dat je naar de perfectie moet streven". En Sara beaamt: "Daar ben ik toch ook niet helemaal mee akkoord. We hebben ooit dat woordje ‘geloven’ ontleed. Toen kwamen we uit op het woord ‘love’. Als je iemand graag ziet, kan je ook zeggen: ik geloof in u. Zo kan je ook zeggen: ik geloof in God: het is iemand die je graag hebt. Melina opnieuw: "Wat ik over perfectie zeg, klinkt misschien heel cru. Ik wil er ook helemaal niet mee zeggen dat het mogelijk is. Geen enkel mens kan ooit perfect zijn. Maar het streven ernaar op zich is al iets. Als je 's avonds beseft dat je eten had en andere mensen niet en dat je niet gedeeld hebt, dan moet je de volgende dag toch wél delen." Ester probeert het te begrijpen: ‘Als je bedoelt jezelf altijd proberen te verbeteren, dan vind ik het wel goed." En Joris: "Maar doe je dat niet je hele leven? Je ouders, familieleden, andere oudere mensen wijzen je op je fouten, ook al heb je dat niet graag, daar leer je wel van. Natuurlijk zijn er altijd die zeggen: foert, ik trek het me niet aan. Groeien, volwassen worden is jezelf verbeteren. Maar daarvoor moet je niet geloven, al kan het er wel mee te maken hebben. Groeien is ook de dingen beter begrijpen. In het tweede leerjaar doe je je eerste communie. Je bent dan zo fier als een gieter dat je daar vooraan mag staan. Maar je beseft nog niet wat het betekent."  Algemene instemming. "Bij het vormsel: hetzelfde, maar je beseft al wat meer. Maar nu begint het eigenlijk bij mij pas te groeien. Ik heb nu zes jaar Jeka (catechese voor +13) achter de drug, en nu begin ik meer en meer te begrijpen wat het allemaal betekent." Waarop Melina: "En dan denk je toch dat er nog zoveel moet komen". En Sara: "Dat hoop je, dat er nog veel meer komt". Bij Liedeke is de vorige uitspraak van Melina nog blijven hangen: "Je had het over het streven naar de tien geboden. Ik denk dat het woord ‘tien geboden’ de meeste jongeren afschrikt, gewoon omdat het bijbels is. We hebben ze ooit omgeschreven naar het jaar 2000. En dan kwamen we op waarden zoals: vriendschap, respect voor mensen, voor natuur." Melina: "Ik ken die tien geboden ook niet van buiten hoor. Ik heb er ook een soort samenvatting van in mijn hoofd. Ik zit niet elke avond in mijn bijbel die geboden te overlopen en te zien of ik ze wel allemaal goed heb toegepast. Het is zoals je het zegt: het gaat om waarden. Dat is een beter woord." "Ik denk dat veel mensen afknappen op kerk", merkt Liedeke op, "omdat men daar met zo’n begrippen als ‘tien geboden’ aan komt draven en allerlei regeltjes zoals de verplichting om elke zondag naar de mis te gaan. Moest de kerk nu echt meer naar mensen gericht zijn, dan zou het anders zijn."