ODETTE STORMS

Sommige scholen zijn doodsbang om een concentratieschool te worden. Officiële scholen moeten het lot soms ondergaan. Sommige katholieke scholen weren zich als een duiveltje in een wijwatervat om geen concentratieschool te worden en trachten de school onaantrekkelijk te maken voor allochtonen: geen islamlessen, geen onderwijs in eigen taal en cultuur, beklemtoning van het katholiek en Vlaams karakter van de school enz. Maar scholen liggen in een wijk. Sommige wijken hebben veel allochtonen. In de ogen van autochtonen zijn die wijken voor hen minder interessant. Autochtonen trekken er weg of verkiezen daar niet te wonen. De waarde van een huis daalt, waardoor minder gegoede allochtonen het kunnen kopen. Zo ontstaat een concentratie van allochtonen in een wijk, en dat moet natuurlijk zijn weerslag hebben op de wijkschool. Katholieke scholen zijn multireligieus. We moeten de nieuwe realiteit onder ogen durven zien. We hebben een nieuwe terminologie nodig, aangepast aan de nieuwe werkelijkheid. Naast 'ervaringsdeskundigen' hebben we denkers nodig: theologen die zich empatisch bezighouden met interreligieus leren. We hebben begeleiders nodig die schoolteams, directies, leerkrachten kunnen ondersteunen in het interreligieus opvoeden. Zo worden scholen stilaan interreligieus. Of we gaan de kant uit van een dubieuze apartheid.