Om dit te symboliseren brachten wij in het kader van een pinksterviering in dominicaans verband in Utrecht al een paar keer van verschillende kanten een kaars binnen en staken vanuit deze kaarsen de paaskaars aan. Bewust een omkering van de beweging die we zijn gaan verwachten. Maar de Geest van Jezus als de levende Gezalfde is niet allereerst in de kerk en verpreidt zich niet vanuit de samenkomsten van gelovige christenen naar de wereld. Dat licht is het scheppingslicht en het schijnt overal. Dat is naar mijn overtuiging de betekenis van het spreken over Jezus als Gods woord dat al in het begin bij God was, door wie alles is ontstaan en buiten wie niets is ontstaan en in wie het leven was dat het licht is van de mensen. (Jo. 1, 1-3). En ook van de uitspraak dat in deze Gezalfde alles geschapen is in de hemel en op aarde, het zichtbare en het onzichtbare, en dat alles bestaat in hem, zoals de hymne die Paulus citeert in zijn brief aan de gemeente van Kolosse (1, 16-17). Dit licht moet gezien worden, binnengebracht, in het midden gezet als teken van het feit dat het inderdaad de ruimte vormt van ons bestaan.

Dat de Geest van compassie en betrokkenheid, die wij af en toe in ons leven ontmoeten de Geest is van God en de ruimte is van ons leven, betekent dat we niet aan de willekeur zijn overgeleverd. En het betekent dat wij God zij dank niet zelf de ruimte hoeven te scheppen waarin we kunnen gedijen, maar dat die ruimte er altijd-al is. Het betekent dat wie zich in deze ruimte plaatsen werkelijk grond onder de voeten hebben.