Wie de wereld ziet
en nog in God gelooft,
is dwaas of blind of fanatiek
en kent de mensen niet,
nergens nog een mens die eerlijk is

God is als de man,
die midden op de dag
met licht op zoek was naar een mens:
God is aan zijn oude dag
op sterven na zo goed als dood
en zwerven, dolen
doet de mens, inmiddels rotbedorven!
Uitgestorven
is de laatste goede mens!

maar met galante handen
gaat het nu voortaan,
met gladgestreken modewoorden:
iedereen voldaan,
gelukkig voor het oog van iedereen
en nette verontwaardiging

staat lekker leuk te koop
voor elke dissonant van eender welke kant

toch is de vage,… diepe angst gekomen,
de mens is niet meer zelfingenomen,
weet dat hij zelf de lonten heeft gelegd
van blind verwoekerde vernietiging…
En waar de vragen wurgend worden,
groeit verbijstering…
want langzaam worden wij beschaamd:
in stilte zonder weten wordt een weg gebaand

… zo Godvergeten zijn wij niet,
zo verloren hoeft het niet,
dat wij geen sporen vinden
in de weg van mens tot mens
waar God ons weet te vinden