De gelofte van kuisheid en de seksueel affectieve energie kadert in een drieluik. De christelijke traditie van het kloosterleven heeft te maken met de drie belangrijkste gegevens van elk mensenleven: die van macht, bezit en affectiviteit. Geen man of vrouw komt er onderuit om hier belangrijke, het hele leven bepalende beslissingen te nemen. In elk tijdsgebied waarin revolutionaire omwentelingen zich voordoen, worden deze drie gebieden geraakt en in vraag gesteld. Denken we maar aan de Franse revolutie met haar leuze voor vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid.

De zogenaamde evangelische raden van gehoorzaamheid, armoede en zuiverheid zijn geen toevallig geselecteerde deugden, waardoor mannelijke en vrouwelijke religieuzen zich onderscheiden. Ze zijn niet toevallig, omdat het bij de kloostergeloften gaat om de gedragingen die in het individuele en sociale bestaan van elke mens een beslissende rol spelen. De drie geloften zijn geen toevalligheid maar een noodzaak voor ieder mens. Het zijn ook geen deugden in individualistisch-moralistische zin, maar gedragingen die met betrekking tot de maatschappij ernstig moeten genomen worden. Het kloosterleven heeft zich de geloften toegeëigend alsof alleen kloosterlingen specialisten terzake waren, en de geloften werden te eenzijdig, te privatiserend en moraliserend verstaan, waarbij falen en mislukken veel te snel in verband werd gebracht met gewetensonderzoek en biecht en te weinig met de noodzaak tot persoonlijke groei en tot analyse van het kloosterleven in de geschiedenis en de maatschappij.