In de bergrede ontwaart Witkam een oproep tot verinnerlijking én tot dialoog. In zazen of meditatie ziet hij een hedendaagse vertaling van de eerste oproep. Deze verinnerlijking is een noodzakelijke voorwaarde om uiteindelijk toe te komen aan de communicatie met een ander.

Ik ben ervan overtuigd dat de weg van Zazen een heel geschikte weg naar innerlijkheid is. Iemand zei eens: Zazen is het sterven van de grote dood. Dat klinkt heel zwaar maar daar gaat het in wezen om. Mijn christelijke achtergrond heeft me geholpen om dat woord te verstaan. Omdat ik als christen geloof in de dood en verrijzenis van Christus, heeft zo'n woord meteen een weerklank in mijn eigen traditie, waardoor een verband mogelijk wordt met de bergrede. Ook de bergrede heeft het over dat proces van verinnerlijking waardoor wij tot die kern komen die ook het sterven van de grote dood inhoudt. Dat proces van verinnerlijking is de eerste stap op zoek naar de ware gestalte van de mens. Het evangelie reikt een methode aan om te komen tot die innerlijke diepste kern waarin mensen in staat zijn om elkaar te herkennen, boven alle grenzen van religie en godsdienst heen.

De volledige tekst van dit artikel is te lezen in TGL 2002/1. Dit nummer kan online besteld worden
Dit artikel gaat terug op een toespraak van de auteur naar aanleiding van het 22-jarig bestaan van de zengroep Turnhout: http://users.skynet.be/zentu/