De grond van mijn school (Chr. Kool)

In de antroposofische pedagogie is de ontplooiing van de sociale, kunstzinnige en ambachtelijke vermogens even belangrijk als de ontwikkeling van het intellect. Met kinderen werken in de tuin is hier een concrete invulling van.

(tekstfragment)

Die geliefkoosde plekjes zijn de erfenis van de derdeklassers. In de derde klas bouw je al letterlijk aan je huis. Dat moet op de grond komen. Ook nu ben je zélf je huis. Samen met de leerkracht, ouders en leerlingen wordt het fundament gelegd, in de huizenbouwperiode. Dan mogen de leerlingen echt met specie de stenen op elkaar metselen. En ook die stenen waren ooit grond!

Met mijn vorige groep bouwde ik een leemhuisje, de oervorm van een huis, van takken en leemaarde. Allemaal hielpen ze twijgen vlechten tot hechte muurtjes, in slakkenhuisvorm. Twee kinderen tegelijk stonden te trappelen in de met water vermengde leemaarde. Een prachtig plaatje: op een snikhete zomerdag kinderen in badpak in de leemton! Twee jongens 'hoefden' niet in de ton. Eén hield de mouwen van zijn overhemdje angstvallig omlaag, knoopjes dicht. Hij was nog niet toe aan de aarde.

Helaas was ons aardige leemhuisje een kort leven beschoren. Ofschoon de gebogen staken zeer diep in de aarde zaten bleek na de grote vakantie, dat het vandalisme in de buurt had toegeslagen. Het huis was ontploft, dan helpt geen fundament. "Ze waren jaloers", was de conclusie van de kinderen. En we kwamen wéér in de krant.

Het op de aarde komen, kan dus schoksgewijs plaatsvinden. Opeens lijkt alles kaal, zakelijk. De glans kan verdwijnen. Er kan een crisis optreden. De soms verwarde gevoelens van een kind vinden uiting bij de expressievakken. Bij de zaakvakken vind je genoeg momenten waarop het spel, de beleving, weer centraal staat. Deze keer uitgangspunt voor de leerervaring.

De volledige tekst van dit artikel is te lezen in TGL 2002/2. Dit nummer kan online besteld worden.

Reageren op bovenstaand artikel kan door onderstaand formulier in te vullen en op de knop verzenden te klikken.
Indien gewenst, wordt uw reactie anoniem op de website geplaatst (als u het vakje "Graag anoniem" aankruist). We vragen wel je bekend te maken aan de TGL-redactie door het vak "Naam" in te vullen.