Onze fotografe was verbouwereerd toen ze tijdens de hete zomerdagen door haar gemeente fietste. Overal ramen met gesloten rolluiken… Verbouwereerd staan doet haar - net als bij verwondering - meestal naar haar camera grijpen. Het resultaat: een reportage die ons het raden laat naar de 'frisse' mensen en hun ideeën, verlangens binnen in de huizen. Als je een link legt met het thema van deze katern, interpreteer deze dan vooral als een vraag. Mogen de hete, tot brandende signalen uit de samenleving onze christelijke traditie binnendringen? De confrontatie aangaan tot daartoe, maar waar stopt dat, waar is de grens aan onze openheid, hoe voorkomen we een verbrand gelaat? En ook: hoe houden we onze religie 'fris', zonder ons af te sluiten?

We brachten een filosoof en een theoloog in contact met elkaar om hierover in gesprek te gaan én - voor het plezier van het lezen - van mening te verschillen. Herman De Dijn, filosoof aan de katholieke universiteit van Leuven, maant aan tot voorzichtigheid, ook al is hij ervan overtuigd dat traditie voortdurend verandert. Erik Borgman, theoloog aan het Heyendaalinstituut te Nijmegen, begeeft zich vaker op ongebaande wegen, en hoewel hij onderschrijft dat loslaten doordacht moet gebeuren, zet hij voornamelijk het experimenteren op de voorgrond. U merkt het, het is lopen op een slappe koord…

De themakatern start met een inleiding van elk van de auteurs, daarna vindt u in drie delen de neerslag van een lang en boeiend interview. Als afsluiter vroegen we Erik en Herman afzonderlijk een specifieke denkpiste verder uit te werken.

We zijn benieuwd of u doorheen het lezen uw evenwicht bewaart!