FRAGMENT VOOR EEN KLAAGZANG

- JOS STROOBANTS -

(gedicht)

Het was toen, in die dagen,
dat we waagden wat we wilden
en we leerden dragen:
lichaam (hete woestenij) en
waarin het gedijde, stilte
(onze adem die tekeerging),
het gewijde als een keerkring
om een wereld die ontstond
en om de wonde die ons wakker hield.

Het waren dagen die nog duren,
uren die niet overgaan, nu wij
de tijd verzamelen als de fragmentjes
kleine kostbaarheden, de momentjes
van een vaag verleden, onherhaalbaar,
onvertaalbaar naar dit nooit gedachte
nu, dit onverwachte wij dat wij
geworden zijn en waarmee wij
versplinterd verder moeten.