Groei in mij tot God
tot grenzeloos genadig, groot in Uw erbarmen,
even overdadig als de schuld die mij omschuilt
Groei in mij tot lekkend Vuur
verschroei de wortels van mijn kwade trouw,
mijn dolen.
Ik ben geboren zonder nog Uw
sporen
in mij terug te vinden,
toch hebt Gij mij nooit geheel verloren
en geraakt tot in mijn oude
zwerven,
hebt Gij mij doen sterven,
mij gemaakt
tot wie ik worden wil: gaaf en
goed
gezuiverd in Uw gloed,
in kracht t'rug opgericht, op U gericht
uit de Vlam van Uw begeestering
kan en wil ik niet,
Gij mijn Bron en mijn Herinnering
mijn loutering...
mijn weg
doorheen verdriet, de vreugde die mij ziet,
in donker ben ik licht geworden,
weg en vreugde voor wie dolen
en verloren zijn,
zo kom ik Thuis bij U en zonder schuld:
er is geen stiller strelen dan dit goddelijk helen!
God, wat voor een zaligheid!
waar taal en tekens van het oude hebben afgedaan,
waar God mijn eigen kleinheid heeft verstaan
want in berouw ben ik naar U
gegaan,
Gij hebt mijn échte ik gewogen
in een teder mededogen
in U zijn wij opnieuw geboren
en getogen
om te zoeken wat verloren
en ontredderd was
kleine mensen worden wegen
naar mijn, naar uw, naar onze God,
ieder mens voor ieder mens een zegen
denkend aan
'Levende Vlam van Liefde'
Jan van het Kruis
