Geachte,

Allereerst moet ik zeggen dat ik u volledig begrijp. Er zijn tijden geweest dat ik net zo dacht als u. Daarom weet ik dat uw heftige reactie (reactie 10-1-2: "Vernieuwing is nodig") waarschijnlijk een uitvloeisel is van een gebrek aan informatie.
Een eerste teken aan de wand is het letterlijk overnemen van het geloof radicaal gelijkstellen met hersenloosheid. Dat is uw mening en ik heb er alle respect voor, maar mag ik u vragen: hebt u de bron van dat geloof, de Catechismus, doorgenomen vóór u deze uitspraak deed of hebt u zich gewoon laten leiden door de dingen die de media u voorschotelen? En dit in een tijdperk waarin de kwaliteit van de massamedia zienderogen achteruit gaat?
Daarna verwoordt u uw verontwaardiging aangaande de uitsluiting van de vrouwen bij het priesterschap. Alweer hebt u het volste recht om dit verwerpelijk te vinden, maar hebt u zich voldoende op de hoogte gesteld van de stellingen der kerkvaders en van de bijbel alvorens deze uitspraak te doen?
Ten derde waagt u zich op glad ijs door te stellen dat de Goddelijke Boodschap tot in zijn KERN cultuurhistorisch beïnvloed is. Dit ondergraaft het gehele christelijke geloof en holt het uit. Op dit terrein kan de paus zich natuurlijk niet al te veel wagen. Afgezien van de juistheid van deze denkpiste, betekent het verraad ten overstaande van zijn geloof.
De stelling dat slechts enkele mensen nog zo denken, is overigens tamelijk gratuit: de katholieke Kerk kent vele succesvolle organisaties, waarvan Opus Dei de meest bekende is, die er een andere mening op nahouden. Maar ook "gewone" gelovigen zijn over het algemeen minder progressief, maar ze kwaken niet zo hard als die enkele dissidenten.
Ten laatste vind ik het bevreemdend dat u meent dat er een vernieuwing in de kerk moet komen hoewel u niet kerkelijk bent en dus bezwaarlijk kan weten wat er in de kerk omgaat -ofschoon ik me hierin natuurlijk kan vergissen.

Niemand heeft er iets op tegen dat u kritiek uit. Integendeel zelfs:
kritiek is ten alle tijde uitermate welkom, op voorwaarde dat deze opbouwend is. Niemand heeft echter iets aan destructieve kritiek. En daar vrees ik dat uw kritiek tekort schiet: het heeft meer het karakter van een schimpschrift dan van een betrokken uiting van kritiek.

Is het bizar als de kerk al deze kritiek, die uitermate beledigend kan overkomen, gewoonweg straal negeert? Misschien niet echt wenselijk, maar in ieder geval heel menselijk.