Rome: "Geen privaat domein a.u.b.?"

7/9/2000
Dries Vanwynsberghe
[email protected]

Vroeger was het niet noodzakelijk slechter, ook niet noodzakelijk beter. 'Rome', de Paus, de kerkelijke geloofsleer werd anders beleefd. Generaties verder terug was het weer anders. 'Vroeger' was er veel respect denk ik, maar ook veel angst. Schijnheiligheid zal er altijd blijven.
Ik hoop en geloof dat we ons gezicht het best van al 'samen' naar 'het kruis' durven richten. Ik hoop en geloof dat we ons gezicht naar Jezus durven richten. Die Jezus vraagt ons om niet teveel mee te nemen en op weg te gaan. Hij zal meegaan, op avontuur.
Laat ons praten geen vechten worden. Hopelijk wordt het praten van 'Rome' dit ook niet. Wij kunnen het samen, in eer en geweten. De meest absolute Waarheid is te vinden in de menselijke kwetsbaarheid, in het menselijke onrecht. Onze zwakheid kan onze gezamenlijke kracht worden. Hier liggen ontmoetingsplaatsen met Jezus.
Ik hoop dat 'Rome' wil mee 'spreken', zij hebben eigenlijk de plicht om dat
te doen. Geloof dat aan onze eigen zekerheden in denken en leven mag raken, daar ligt de gezamenlijke uitdaging. Daar voel ikzelf ook hoe fel ik anderen daarbij nodig heb.
Ik bid, uit de grond van mijn hart, dat wij elkaar meenemen op weg.