De goedheid van de mens: wishfull thinking of selffulfilling prophecy?

3/2/2000
Jan Maes
[email protected]

Ik heb altijd vertrouwen in mensen. Ik hoop dat de mens in se, in zijn diepste kern goed is. En dan bots ik altijd weer op de gehoorzaamheidsexperimenten van Milgram uit de jaren zestig waar aan Yale University 65% van de proefpersonen bereid was om een andere onbekende proefpersoon (die echter deel uitmaakte van de ploeg van Milgram) die foute antwoorden gaf op vragen voorgelezen door de eerste proefpersoon, te folteren met elektrische schokken en daarbij doorgingen tot het maximum van 450 volt. Deze resultaten die vermeld staan in het boek van Jan De Laender, "Het hart van de duisternis. Psychologie van de menselijke wreedheid", zijn transcultureel. De resultaten van dit onderzoek blijven mij achtervolgen. Is "beschaving" of ethisch handelen dan maar een dun laagje dat slecht bestand is tegen druk (een bevel...) van buitenaf? Ik blijf nu al jaren met deze vraag worstelen. Is de mens nu in se goed of slecht?