Individualisering

15/12/2000
Leen Six
[email protected]

Geloof wordt een privé-zaak. Is dit individualisme of brengt geloven niet genoeg op?
Een derde mogelijkheid is volgens mij nog de individualisering.  Het kenmerk van onze tijd, dat te pas en te onpas aangehaald wordt, waarmee iedereen om de oren geslagen wordt.  Wij leven in een tijd waarin iedereen zelfstandig zijn eigen keuzes moet maken.  Dat kan niemand anders in jouw plaats doen.  Niemand heeft er iets mee te maken hoe jij je leven inricht.  Dat is jouw eigen verantwoordelijkheid.  Vandaar dus dat ook geloof naar het privé-leven verwezen wordt.  Immers, ik kies er zelf wel al dan niet voor.  Niemand hoeft zich daar mee te bemoeien, en al zeker niet zo'n institutionele macht als de Kerk.  Want zo wordt Kerk over het algemeen gepercipieerd.
Individualisering lijkt mij niet noodzakelijk slecht en daarom te verwerpen (wat ik eigenlijk wel vindt over individualisme 'enkel mijn belangen tellen'; maar daar kan je dan natuurlijk ook weer gradaties in maken en erover discussiëren). We willen toch immers allemaal in vrijheid onze eigen keuzes maken? Maar wellicht wordt dit dan ook weer te veel beklemtoond.  Het lijkt soms wel dat je geen raad of hulp van anderen mag aanvaarden.  Je zou je weleens te veel kunnen laten beïnvloeden. En vervolgens is het de mens dan ook toegestaan om uit eigen vrije beweging voor het kwade te kiezen. En daarmee kan ik dan weer niet leven.  Alhoewel ik toch altijd hoop dat er toch een zekere goedheid is in de mens die als we niet onder druk staan, de bovenhand haalt.  Maar dit is dan mijn naïeve veronderstelling.