Diep in je hart ontvang je impulsen, telkens opnieuw weer. Onrecht stuit ons immers TEGEN de borst. Goedheid opent ons hart en doet iets vloeien, IETS stromen...
Wat anders dan dat spirituele, dat onzichtbare dat wij toch niet kunnen bevatten? Tenminste niet met ons verstand.

Indien wij ons opnieuw durven te verbinden met deze impulsen en ons niet laten afleiden door lege rituelen, loze handelingen en tradities, dan krijgt die Eucharistie weer zin. Dan krijgt die "rechte/ronde" tafel waar-rond iedereen gelijk is een betekenis. Een betekenis die aanzet tot handelen. Dit handelen wil onrechtvaardigheid transformeren. Niet enkel door het te bevechten en te bestrijden, maar door Zijn impuls in ons hart tot leven te maken. Dat is liefdevolle aandacht voor al wat leeft. Dat is mededogen met hen die lijden, dat is solidariteit met hen die onrechtvaardig behandeld worden. Dat is zoeken naar andere wegen. Dat is zoeken naar De Weg, De Waarheid en Het Leven.

Wij leven vandaag in een wereld met ultra-moderne techniek (ik maak er trouwens gebruik van en u ook, want ik schrijf en u leest dit), met ultra-moderne ideeën en met ultra-moderne ontwikkelingen.
Dit handelen vanuit die diepe impuls die we herkennen rond die rechte/ronde tafel is echter eeuwenoud. Vandaag de dag dienen wij als christenen de moderne middelen te gebruiken en toe te passen. De Caritas heeft zich verschoven van de omgeving van de kloostermuren naar het internationale toneel. Politiek en structureel werk zijn daarbij noodzakelijk. Meer dan te vechten zal het aanbieden van werkzame "modellen" gekoppeld aan het onmiddellijk lenigen van nood de taak van de religieuze/spiritueel ontwikkelde mens zijn.

Net als Wervel in Belgie zet Ecosystem 2000 in Suriname zich in voor een rechtvaardig bestaan van de armsten in dit land en voor een rechte verhouding tussen Noord en Zuid. Sinds 1492 zijn de Inheemsen de grondlozen, ontroofd van hun bodem. Zij zijn de miskenden, de mishandelden en soms de totaal genegeerden. Samen met de Inheemse bevolking werken wij aan het vestigen van een vruchtbare aarde en een wereld waar welzijn synoniem mag heten van welvaart. De technieken zijn er, de goodwill is er bij enkelen, steun is er soms...
Misschien kan die impuls tijdens de Eucharistie, op die dag van God, die dag van het spirituele, ons handelen door de week beïnvloeden. Maar meer nog wens ik dat elk van onze handelingen, ook door de week, doordrongen mag zijn van dat diepe contact, die diepe verbinding met Datgene wat wij toch niet kunnen bevatten.
Misschien zet die impuls ons aan om samen op zoek te gaan naar andere modellen om samen te leven en samen te werken. De oude hebben immers afgedaan want op geen enkele manier hebben zij bijgedragen om de beloofde hemel op aarde te vestigen. Integendeel...