Ook ik worstel dikwijls met de vraag of ik niet te materialistisch ingesteld ben.  Ideaal zou natuurlijk zijn als we de helft delen, maar wanneer ik naar mezelf en mijn leeftijdsgenoten kijk (jongeren), zie ik dat dit een zaak is van lange duur.  Er is een verschuiving naar meer delen en geven en jonge mensen willen er zich ook voor inzetten, maar ze willen ook een 'goed' leven.  Hiermee bedoelen ze een huis dat van hun is met een grote tuin, zeker twee auto's, één of twee keer per jaar op vakantie gaan, enz.  En mogen we ook niet vergeten dat de vraag naar meer kwalitatief leven, die tegenwoordig evident is, toch nog altijd geldt voor mensen die er 'goed voorzitten'.  Wat ik wil bedoelen is dat delen (letterlijk in twee delen) niet zo gemakkelijk is als we soms zouden willen.  Ik kan alleen maar hopen dat mensen blijven geven en delen, hoe weinig ook, en dat men aandacht blijft hebben voor de minstbedeelden.