Twee jaar geleden won mijn liefje een reisverhalenwedstrijd, met een verhaal over Bolivië, geplukt uit onze eerste grote reis samen. Vol van net aangeblazen zelfvertrouwen beloofde ze die avond aan vrienden en familie dat ze over ieder land dat wij op onze nakende ‘wereld’reis zouden gaan aandoen, een verhaal zou schrijven. Precies één maand later stapten we op de trein richting Moskou, de start van tien maanden reizen doorheen Mongolië, China, Laos, Nieuw-Zeeland en Australië.

Op alle mogelijke momenten op reis zat Ann dan ook met haar neus in het notitieboekje. Al die verzamelde indrukken en aanzetten werden op het einde van ieder land tot een ‘verhaal’ gesmeed, middels een soms dagen durende schrijfstrijd. Mijn aanwezigheid werd op zulke dagen niet op prijs gesteld: het verhaal genoot nu absolute prioriteit. Ik mocht volstaan met alleen door de stad te dwalen, of alvast onze volgende bestemming voor te bereiden …

En nu, beste lezer, negen maanden na onze thuiskomst, leken we even weer op reis te zijn: Anns ultieme (maar nu weken durende) schrijfstrijd (of misschien beter: schrapstrijd) werd beslecht. En het resultaat daarvan, beste lezer, is binnenkort beschikbaar: Anns verhalen over onze ‘groote reis’. Hopelijk mogen zij uw hart ook een beetje aanvullen.

Hans