Emmaüsgangers

15/01/2002
Frans Van der Weyden
[email protected]

Beste Jeanne en liefste lezers,

Ik begrijp heel goed je zorgen. Wij zijn zoekers. Maar zoeken wij wel op de goede plaats? Gaan wij geen paardenvijgen rapen achter de electrische tram?
Herbronnen is niet zomaar naar de kroeg (grote wateramfoor) in de gang (tussen huis en stal) gaan kijken om water te halen met onze kroes (drinkkannetje), denk ik? Als kind wist ik, dat er dan moest geput (uit de grote straatwaterput met akers of 25 liter-emmers) worden, heel zware arbeid gedaan: dat was werk voor grote mensen.
Welnu, wie zegt dat we moeten gaan putten "in een boekje", die zegt dat we de opneemvod (dwijl) moeten gaan uitwringen, willen we koffie verkrijgen. Maar dat gaat dadelijk verzet en protest voortbrengen. Met reden, denk ik.
Herbronnen, gaan naar de bron, de zin van een Emmaüsverhaal bv, vraagt zwaar werk en studie.
En wat je daar ontdekken zult, dat blijft altijd een groot raadsel, "de put kan droog staan", bv. Wij weten niet, wat we niet weten.

De herbronning, waar voor het laatste concilie over gesproken werd, werd een totaalstudie van een hele traditie. Wie de bijbelse geschriften wil bestuderen in hun leven, hun ontwikkeling, bv. om de geschiedenis van God te achterhalen, moet de verschillende versies lezen en zien tegen de hele achtergrond van de intertestamentaire literatuur. (Bijbeltje lezen is tijdverlies, meen ik, zowel als gebedsteksten declameren, dat is lawaai maken, zonder zin, ambras en mensen overschreeuwen!)

Maar in  een leerschool staat hij of zij op de praeambula, in het portaaltje, dus nog grotelijks buiten.
Zou het niet beter zijn het leven zelf te bestuderen, te beleven, het leven met de levende en verrezen Jezus Christus? Hem even te consulteren voor we beginnen met afschaffen en buitenwerpen, met schelden en stukslaan?

Maar, is Jezus wel verrezen? Is Hij bereikbaar?
Als God bestaat - en de wetenschap kan noch bewijzen dat Hij niet bestaat, noch dat Hij bestaat, en nog minder dat Hij Vader is, noch dat Hij Liefde is.
Ik vermoed, dat ieder mens voor die vrije keuze gesteld wordt door die Schepper en Vader, zo die bestaat: dat hoort bij het volwassen mens worden, waarschijnlijk.
Maar kan dat?
Volgens de wetenschap niet: een mens is en blijft een schadelijk dier, een soort aap, die alleen met slimmigheid zijn dominantie poogt te vestigen, alle anderen te overtroeven en op te eten, dus alle ander mensen en dieren van zijn prooi af te houden.
Dat zien we overal. Dat is geen nieuws.

Maar als God bestaat en Schept, dan zijn alle mensen broers en zussen, die er zijn voor mekaar, vooral wanneer Hijzelf mens wordt in hen.

Dan zijn er ook geen slechte mensen meer, dan heeft God alle mensen GOED geschapen: maar veel mensen zijn verminkt, gehandicapt, ziek, zij sterven veel te vroeg.
Enkelen zijn zelfs verstard, gefixeerd in hun zelfmoordscenario, zij wanen zichzelf fanatiek gelovig, conservatief of progressist.
Ik vermoed dat een Gijsen of Meissner ... er schuld aan hebben, dat zij zo ongelovig zijn.
Fanatisme is een erge psycho-fysische kwaal, waar geen psychiater zomaar vat op krijgt.

Als God dan alle mensen schept, dan schept Hij ze voor elkaar, dan is het enige wat er geeist kan worden 'eerbied', absolute eerbied. Want als Hij Vader is en schept, dan is dat omdat Hij Liefde is. Menselijker wijze onbegrijpelijk.
Dan kan niemand meer oordelen noch veroordelen, alleen enkele 'slachtoffers' opvangen, verzorgen, ondersteunen en begeleiden. Dan moet onze Kaïn niet meer protesteren: "Ben ik dan de bewaker van mijn broer?" Dan is het duidelijk "Ja"! Maar onze Kaïn is monotheïst: die neemt zichzelf tot God. Die meent zijn broer te mogen zien als zijn vijand, als goddeloos en ketter te mogen doden: License to kill!
Ik meen dan ook dat de adequate school enkel te vinden is in het volle leven, en de enige die ons wat kan leren de Christus Jezus, de levende Kerk.

En dat zien wij in de schriften, dat Jezus de volledige beker van de menselijkheid drinkt in Getsemane. Wie als volwassen mens de volle levensbeker zonder tegenspreken durft aan te nemen en te drinken, kan Christen worden. Ik ben bang voor alle mensen, die het wagen zich Christen te noemen: ik weet, dat ik het nog niet ben. Ik kan het alleen worden, in relatie met Hem, en die mij op straat voor de voeten loopt, zonder dat ik Hem zie staan.
Wat zijn wij toch blind en traag, dom!

En toch meen ik dat het kan nuttig zijn de Schrift te lezen, om in het oog te kunnen krijgen dat God bestaat, en wat Hij aan het doen is vandaag met zijn kerk, met ons. Hoop ik.
Als kind leerden wij toch al: "Het evangelie gebeurt nu, vandaag." Maar wij zoeken in het verleden, in dode fabeltjes en verzinsels, zelfs in de krijgswagen- en haremverhaaltjes van een of andere bijbel.

Of zie ik het verkeerd? Theologen, zeg het gerust, hoor.

Reageren op bovenstaand artikel kan door onderstaand formulier in te vullen en op de knop verzenden te klikken.
Indien gewenst, wordt uw reactie anoniem op de website geplaatst (als u het vakje "Graag anoniem" aankruist). We vragen wel je bekend te maken aan de TGL-redactie door het vak "Naam" in te vullen.