Wereldkerkdocument nr 31. Spe salvi - In deze hoop zijn wij gered.
2de encycliek van paus Benedictus XVI.

Op 30 november 2007, minder dan twee jaar na zijn alom positief onthaalde eerste encycliek ‘Deus caritas est’ (God is liefde), publiceerde paus Benedictus XVI zijn tweede wereldbrief: ‘Spe salvi’ (In deze hoop zijn wij gered). Het thema wordt er behandeld tegen de brede achtergrond van de moderne filosofie en de hedendaagse cultuur. De paus maakt er komaf met een karikaturale voorstelling van de hoop als het aanzetten tot individuele berusting of een vlucht voor de individuele en of collectieve verantwoordelijkheid. Hoop zet mensen juist in beweging en verandert op die manier de wereld, maar ze doet van binnenuit, door de harten van mensen te veranderen. Christelijke hoop is het verlossende uitzicht op het eeuwige leven, dat geen oneindige opeenvolging van momenten is, maar juist de opheffing van tijd, “zichzelf onderdompelen in een oceaan van oneindige liefde”.

De paus onderstreept dat de christelijke hoop niet uitsluitend een individuele aangelegenheid is. Hij toont uitvoerig aan hoe de katholieke traditie door de eeuwen heen verlossing altijd al als een sociale werkelijkheid heeft beschouwd. En hoe belangrijk de wetenschappelijke vooruitgang ook is voor het welzijn van de mens, ze kan de mens niet ten diepste verlossen. Dat kan alleen Gods oneindige Liefde.

Benedictus XVI gaat ten slotte uitvoerig in op wat hij drie leer- en oefenplaatsen van de hoop noemt: het gebed, het lijden en het (laatste) oordeel. Hoezeer de mensheid ook in problemen raakt, welke ontberingen mensen ook moeten doorstaan: God laat haar niet in de steek en biedt uitzicht op een beter leven. Het is inderdaad een heel positieve en letterlijk hoopvolle boodschap die de paus in zijn encycliek voorhoudt.