Nummers

Korte inhoud van dit nummer

Vice Versa D'hert, Ignace

In 2006 organiseert Broederlijk Delen opnieuw een 'Vice Versa' ontmoeting met het Zuiden in de vorm van een inleefverblijf voor 50 gasten uit landen waarmee een partnerrelatie bestaat. Broederlijk Delen is een Vlaamse niet-gouvernementele organisatie die werkt aan ontwikkeling in het Zuiden en bewustmaking in het Noorden, vanuit de idee dat het Zuiden zelf plannen heeft die wij mee kunnen helpen waarmaken.

Vice Versa draait om wederkerigheid. Wederkerigheid in reflectie en verdieping, door met partners uit Noord en Zuid in te gaan op een aantal belangrijke uitdagingen waar een derdewereldorganisatie vandaag voor geplaatst wordt. Wederkerigheid ook in bemoediging en enthousiasme: de partnerontmoeting biedt een motiverende en stimulerende ervaring aan alle bondgenoten van Broederlijk Delen in Vlaanderen en daarbuiten.

In samenspraak met de TGL-redactie is gezocht naar hoe dit gebeuren en deze thematiek vertaald kan worden in een TGL-themakatern waarbij het accent op spiritualiteit komt te liggen. Ziehier het resultaat.

Wereldwijd trawanten Demolder, Jef

Ontmoeting vereist niet alleen aanvaarding van de ander, maar ook opnieuw aanvaarding van zichzelf. Het is alsof je in een wijk gaat wonen (maar de wijk waarover we het nu hebben is de wereld) die maar zo en zo is. Voor je daar met de andere bewoners aan de praat gaat, moet je eerst aanvaarden dat jij er ook bijhoort, bij die wijk die maar zo en zo is. Onder die voorwaarde wordt de ontmoeting een ontdekking die tot steeds nieuwe ontdekkingen leidt.

UMUTIMA, Het ritme van het hart Dewallef, Lies

Mensen met ervaring in het Zuiden kennen dat gevoel wel: de onderdompeling in de spiritualiteit daar biedt een positieve, helende ervaring. Eenmaal terug in het Noorden vallen vaak de kaders weg om die ervaring doorgang te laten vinden. Spiritualiteit is hier immers geen integraal deel van de cultuur.

Niets is vanzelfsprekend. Rondom interreligieus vieren Dumoulin, Bernard

De ontmoeting tussen mensen op het niveau van woorden en begrippen (rationeel) kennen we wel. Kan het ook op het symbolische niveau, op het niveau van de rituelen? Is echt interreligieus vieren mogelijk?

Broeder, wie zeg je dat ik ben? Colpaert, Marc

Tsunami-India. We rijden langs de kustlijn. Weken lang. Vrienden van Social Watch nemen mij mee. Het is een rit waar geen einde aan komt. Ook psychologisch niet. Een stormvloed van verhalen, cijfers, gegevens, kafkaëske stories. Onophoudelijk ontmoetingen, interviews, foto’s. Soms val ik in slaap, soms is het echt wel genoeg geweest, soms wil ik meer weten, soms word ik duizelig... Ik had gezegd: mag ik eens langskomen; ik ben op mijn zestigste aan een révision de vie toe. Waarschijnlijk ongewild hebben ze mij een cultuurschok bezorgd die ik niet had verwacht... Ik wil de indrukken ook vasthouden, onthouden, maar dat lukt hoe langer hoe minder. De goesting om in volle zon tempels te bezoeken is ook voorbij. Ik heb ze al eens gezien, die tempels. Maar waarom ben ik hier?

Spiritualiteit is de lange adem van de hoop Van Acker, Leen

De helft van haar leven al woont en werkt Helene (Leen) Van Acker in Midden-Amerika. Dát is één van de bepalende elementen in wie ze momenteel is. Deze gedreven vrouw is het levende bewijs dat ontmoeting met mensen - hoe veraf en anders ook - je leven diepgaand kan bepalen. Zonder twijfel geldt dat in haar geval ook vice versa.

Verhalen over liefde en vrede Roos, Mathilda

Er heerst in het Zuiden een gevoel dat we worden ‘uitgeperst’ om de Westerse nood aan liefdadigheid te kunnen beantwoorden. Mijn vier eerste jaren in deze job, had ik het gevoel dat men verwachtte dat wij ons als het ware zouden uitkleden om te tonen wie we zijn, terwijl de toeschouwer dan rustig aangekleed zou kunnen toekijken. We moesten al onze zwakheden tonen, onze pijnen, onze slechte gewoontes, en hoorden dan geruststellende woorden dat die problemen ook in de Westerse maatschappij voorkwamen. Toch is dat niet hetzelfde.

We zijn allemaal dezelfde mensen Goshal, Monojeet

Het hindoeïsme preekt geweldloosheid. Het is de oudste godsdienst die ik ken en de nadruk ligt erop één grote familie te vormen met de mensheid. Ik vind het persoonlijk ook heel belangrijk om met iedereen om te kunnen gaan, en een persoon niet te bekijken als een aanhanger van een bepaalde godsdienst, maar wel als een menselijk wezen.

Bij een afscheid D'hert, Ignace

Eten en drinken (column) Verscuren, Ann

Herinner jij het je nog? Hoe ik als 23-jarige meid gedropt werd bij mijn gastfamilie in Bolivia en jij van achter een hoekje toekeek. Hoe ik met vijf woorden Spaans en vooral met handen en voeten kennis maakte met mijn grote en chaotische familie: mijn nieuwe mami en papi, mijn oudere broer en zijn vrouw met hun drie kinderen en mijn jongere zusjes...

Afgeschreven (column) Hoogeveen, Piet

Weggegooide dingen hebben een grote aantrekkingskracht op mij. Een wrakkig Biedermeier-stoeltje bij het vuil kan zonder meer op mijn barmhartigheid rekenen. Mijn diaconale strooptochten gaan soms zo ver dat ik in afvalbakken blijf rommelen terwijl priester en leviet met opgetrokken neus voorbij lopen. Maar daar trek ik me in mijn liefde voor oude spullen niks van aan.

Moeten wij modern zijn? Het licht van Rembrandt als religieuze ruimte Grevel, Sylvia

Iemand vroeg mij een tijdje geleden wat ik doe voor de kost. Ik vertelde hem dat ik theologe en kunstenares ben. ‘Dat is eigenlijk heel ouderwets’ zei hij bijdehand. Ik stond sprakeloos. Ik dacht dat ik een supermoderne vrouw was, ik ben tenslotte niet-traditioneel en geëvrouwcipeerd. Maar nu moet ik ook toegeven dat ik enorm geïnspireerd kan raken, religieus en artistiek, door Rembrandt.

De grootheid van het kleine Swüste, Gerard

Soms lijkt het alsof de Schrift ons leven steeds maar om wil keren. Onvruchtbaren worden stamouders, stotteraars sprekende profeten, blinden zien, doven horen; en dan ook nog onze eigen spontane logica en Jezus die het altijd beter weet. De Schrift als boek dat ons rusteloos maakt en wil dat we voortdurend andere mensen worden. Alsof we niet meer dan eens hebben ervaren, dat de wereld en ook wijzelf nauwelijks veranderen. Wat willen die verhalen eigenlijk van me?

Psalm 135 Staes, Karel

God zij dank gezegd om ons bestaan dank om scheppingskracht waarmee wij gans omgeven zijn

Gods wezen is volledig om ons heen geweven dieper dan de zee hoger dan de hemel

geen stem in weer en wind geen barenswee‘n of het kronkelend gegil van sterven geen geroep

of God roept dieper, in de klacht van arme mensen in ons aller nacht van dood en leven

luider, meer om horen nog dan Bush, Bin Laden, Hitler of Napoleon Poetin Stalin