Herkenning

25/03/2003
Anoniem


Geef uw mening over deze reactie

Een hoop herkenning in het stukje. Ik zelf ben pas anderhalf jaar bezig als docent levo via de zij-instroom na 24 jaar in het bedrijfsleven te hebben gewerkt. Nu sta ik dan voor de klas op een havo-vwo. Dan kom je toch wel behoorlijk jezelf tegen. Ik voel me inderdaad 'als voor de leeuwen geworpen'. Met 24 lessen aan de onderbouw en nog een studie te doen ervaar ik het als een hele klus. Ik merk uit het verhaaltje, dat de 'juffrouw' wel ervaring heeft in het onderwijs en ondanks alles toch aardig met die jongelui om kan gaan. Ik merk dat ik in dat opzicht nog veel moet leren; juist dat kort houden, dat 'temmen' van zo'n groep om in ieder geval op een fatsoenlijke manier met elkaar te kunnen werken, ontbreekt in mijn geval nog.
De link naar godsdienst wordt ook in mijn geval vaak gelegd, het uitproberen en vragen stellen over mijn geloofsleven, en het zoeken naar mijn stokpaardjes komen herhaaldelijk aan de orde, want als ik er in trap, denken ze dat ze niets hoeven te doen.
Ook herken ik de gebruikte methode, die toch te boek staat als de minst slechtste. Wij gebruiken deze ook, maar ik heb nog niet de durf om daar vrij mee om te gaan en er zomaar in te gaan schrappen. Aanvulling en nuancering is echter zeker vaak noodzakelijk. Er is mij ook al verschillende keren gezegd zo'n methode als kapstok te gebruiken en niet meer. Maar in mijn situatie ook nog eens een halve methode erbij te moeten gaan schrijven, in echt teveel gevraagd.
Maar één ding gaat in ieder geval wel op: mijn leerlingen willen best wel werken, als het om punten gaat, en dan mag ik zeggen, dat ik toch ooit verrassende resultaten onder ogen krijg. En dan zie je toch, dat het allemaal niet voor niets is.
Ik hoop ook in de toekomst zover te komen, dat ik met klassen als genoemd zal kunnen werken, want juist die vmbo leerlingen liggen me aan het hart en hebben het eigenlijk het harst nodig. Hoewel juist de vwo-leerlingen straks op de hogere posities komen, waarbij een levensbeschouwelijk kunnen denken van groot belang is.

Ik was blij verrast met dit verhaal en het heeft mij goed gedaan, mede omdat het zo eerlijk overkomt.

Hartelijke groeten.


Terug naar het artikel van C. Tressel
Terug naar het artikel van C. Tressel

Bekijk vorige reactie op het artikel van Tressel
Vorige reactie


Reageren op bovenstaande reactie kan door onderstaand formulier in te vullen en op de knop verzenden te klikken.
Indien gewenst, wordt uw reactie anoniem op de website geplaatst (als u het vakje "Graag anoniem" aankruist). We vragen wel je bekend te maken aan de TGL-redactie door het vak "Naam" in te vullen.


Geef uw mening over deze reactie

Naam :

Graag anoniem

Emailadres :

Geef eventueel een titel aan uw reactie :

Tik hier de tekst van uw reactie :