Verloren kans ?

06/02/2002
Frans Van der Weyden
[email protected]

Uw bericht reeds lang opgemerkt; maar ik zie zo weinig reactie. Willen we iets zien gebeuren en kansen krijgen, dan vrees ik dat wij die zelf moeten scheppen.
Kerknet zal hopelijk eerstdaags wakker worden voor een Forum of gesprekshoek, maar dan is er nog niets gebeurd, als de lezers zich er niet achter zetten. Onze theologen lijken wel bevreesd, alhoewel er geen gevaar is, denk ik, dan dat mogelijk een lezer zijn hart uitstort en zo roet in discussies werpt, of stoort. Maar zoiets is een voorbijgaand verschijnsel.
Dat is groeidynamiek, en iedereen heeft daar recht op.
Moeilijker schijnt wel volwassen over geloven en bidden te spreken. Wij zijn polemisch opgevoed, en vluchten op abstract vlak om te 'twisten', te vechten en te moorden. En dat al 2000 jaar. Dat is wel geen kwestie van misdadigheid, vermoed ik, maar van jonge onvolwassenheid.
Voor kinderen en jong volwassenen geldt het 'gelijk halen', het spreken om macht, dominantie en zelfbevestiging te bereiken van buiten uit.
Maar lees 1 Korinte 13,12 en daar zien we dat die tekst niet bedoeld is om op een standaard te zetten, en te gaan strijden, noch om een kaarsje voor te branden. Geloven is mens zijn en handelen vanuit de levende Verrezen Christus. En dat gaat oneindig boven menselijke vermogens en vaststellingen, dat is genade, vrijwillig te aanvaarden of te weigeren.
Mensen die geloven in en met Christus waren er vele generaties voor de lering en de liturgie, vermoed ik, maar dat lees ik bij geen enkele theoloog. Al vermoed ik het sterk bij de paus, waar hij het 'sacramentele' blijkbaar trouw blijft, ondanks wereldse wetenschap en theorie.
Niet dat ik een 'fan' van hem ben, want dat is snotneusdenken. Fancultuur en Führerkult.
Of heb ik het hier mis?
Zijn dat  'Paardengedachten' van een oude voerman?
Dank bij voorbaat in Christo.