Vernieuwing gevraagd

10/05/2001
Anoniem

Ik denk dat het klassieke priesterbeeld inderdaad niet echt toekomst meer heeft in onze contreien. Hooguit nog één of twee generaties, dan zijn de mensen die met de klassieke kerk zijn opgegroeid er niet meer. Dan herkent niemand nog de symboliek achter het hele kerkelijke ritueel.
En dan zijn er b.v. voor een begrafenis voldoende zinvolle alternatieven in de niet-gelovige sfeer.

Welke voorgangers hebben we dan wel nodig ?
Nieuwe voorgangers zullen mensen zijn uit de gemeenschap (de parochie) zelf die gevormd worden en door de gemeenschap als dusdanig erkend worden ('gewijd' vind ik naar de toekomst toe een te belastend woord; met vorming bedoel ik een gedegen opleiding in christelijke spiritualiteit, communicatie, samenwerking, ....).
Deze 'voorgangers' zullen dan mensen begeleiden en samenbrengen rond het evangelie en het concreet beleven ervan. Dit kan een verlengstuk krijgen in het delen van brood en wijn in de geest van Jezus (toch een schitterende symboliek om het samen beleven van het evangelie uit te drukken, niet ?)
Maar van de hele poeha van kerkelijk ceremonieel (priesterlijke kledij die nog stamt uit de Romeinse tijd, wierook, een priesterrol en andere toestanden uit de Middeleeuwen...) moeten we uiteindelijk toch afgeraken.  Het houdt het beeld van een magische religie en van een op traditie gerichte kerk alleen maar in stand.
Dit is toch niet meer voor de 21° eeuw !
Ik denk dat enkel een kleine groep 'die hard's' dit zullen instandhouden.

Lijkt het model dat ik voorsta op het protestantse model ? Misschien wel, maar waarom is oecumene dan zo moeilijk ??? De verdeeldheid binnen de christelijke kerken kun je tegenwoordig echt niet meer uitleggen !

Sorry, dat ik het allemaal nogal scherp stel, maar ik ben oprecht bezorgd om de kerk van de toekomst. En het is niet omdat Rome alles blokkeert dat oprechte christenen niet vooruit mogen denken.  Ik vind dat we naar de toekomst moeten durven kijken en aan zgn. re-engeneering moeten durven doen.

Vergeef me mijn anonimiteit, maar ze stelt me voorlopig in staat om vrijuit te spreken.