Is er iemand die wil meedenken over wat een katholiek immigratiebeleid zou kunnen zijn?
Ik vind het intellectueel niet helemaal juist om de te onmenselijke voorstellen van het Vlaams Blok af te schieten zonder er iets voor in de plaats te zetten.

- gaan we met de tijd een eigen katholiek solidariteitsfonds oprichten zoals we in het verleden deden met eigen initiatieven in de ziekenverzorging?
- gaan we wachten op eigen initiatieven van religieuzen (die in het verleden  heel dikwijls het voortouw namen)? Kunnen die dat nog?
- gaan de bisschoppen een katholiek immigratiebeleid op touw zetten? Willen die zoiets? Waarom wel? Waarom niet?
- gaan de leken asielcentra oprichten?

Het grote nadeel van onze Kerk in Vlaanderen is dat we te weinig georganiseerd zijn en geen discussieforum hebben (behalve misschien TGL) waar we over te nemen beslissingen kunnen praten. Het IPB zou die rol kunnen vervullen, maar ik heb de indruk dat er iets fundamenteel verkeerd is met het IPB. Het heeft iets van een 'geheimraad' gekregen (niet slecht bedoeld). Nu voel ik pas het gemis aan een democratische besluitvorming in de Kerk heel erg. Onze aristocratische besluitvorming laat ons hier in de steek.
Hoe gaan we als katholieken hier en nu de kar trekken naar meer solidariteit met vluchtelingen? Zijn er grenzen ook aan onze solidariteit?
Hoeveel  willen we zelf verarmen om vluchtelingen op te nemen? Zijn we bereid om voor onze solidariteit de haat van de rest van Vlaanderen op de hals te halen? Of gaan we eerst ook met die rest praten?
Het wordt hoog tijd dat we dit eens ten gronde proberen uit te praten. Ik ga ervan uit dat hier niemand op durft te reageren. Maar de vraag is misschien al belangrijk op zich.