Lasten meeslepen

02/01/2002
Frans Van der Weyden
[email protected]

Beste Johan, Eric en andere vrienden,

Met grote dankbaarheid je artikels gelezen ... en te licht bevonden. Kan men dan in de theologie niet anders werken? Ik zie hoe jullie lijden. En je schrijft dat toe aan je geloof, aan jullie godsdienst, die je zwaar belast, die zwaar op je schouders drukt tot je valt?

Deze week herlazen wij in de sjoel de Parasja Kedosjim, die wel het centrale punt in de Schriften bekleedt. Het uitgangspunt van alle religie. U kan dat nalezen in Leviticus 19,18 : "Gij zult geen wraak nemen ..." Toch zie ik hoe praktisch alle joden, christenen en islamieten een bestendig spoor van haat, wraakzucht en moord in de geschiedenis meeslepen. Er is dus bestendig wat fundamenteel verkeerd in onze interpretatie van het zogenaamde 'Godswoord', dat wij er een duivels 'Satanswoord' van maken, onze broers en zussen 'vijanden' noemen, als vijanden gaan bestrijden, vervolgen en vermoorden? (Cfr. de theologie over het Feinddenken en de Zondebokkenjacht.)

Voor mij hangt een icoon, de Theotokos van Kazan of de Kazanskaia. Maria zendt haar kind, Gods Zoon, naar de mensen: zij laat Hem gaan, en vol vertrouwen komt Hij, met open handen, ongewapend als een klein kind. En de geleerden maar lullen over 'de menswording', waar ze geen snars schijnen van te begrijpen. "Zij zien Hem toch niet", beweren zij, die blinden. Kortelings gaan ze 'bidden!' voor de eenheid van de Christenen, voor een 'blokvorming' tegen al Gods kinderen. Want "de show must go on!"

Daarnaast hangt de Pieta van Michelangelo: wij vermoorden Hem, en leggen Hem dood terug in de schoot van Maria.

En dat gebeurt nu al twee millennia, dagelijks weer, onveranderlijk. Dan nu mijn vraag aan de theologie, aan de theologen: moet dat zo verder in het derde millennium? Blijven ook wij even dom en bloeddorstig, om het verraad van zoveel zieke mensen, die zich al drie millennia lang joden noemen, vandaag verder te zetten?

Reageren op bovenstaand artikel kan door onderstaand formulier in te vullen en op de knop verzenden te klikken.
Indien gewenst, wordt uw reactie anoniem op de website geplaatst (als u het vakje "Graag anoniem" aankruist). We vragen wel je bekend te maken aan de TGL-redactie door het vak "Naam" in te vullen.