Ik ben het volledig eens met de tekst van Jean Pierre Rondas. Interessant in dit verband is het boekje van Ignace D'hert, Kerk zonder wierook en het interview met prof. Jan Kerkhofs in De Standaard van 30/9/1999, p.7. Op p.27 onderaan schrijft Ignace D'Hert "In het hele kerkelijke leven voelt men aan dat er zich een scheiding heeft voltrokken. ... Zowel in de geesten als in de praktijk is de scheiding een feit." Kerkhofs noemt de kloof tussen de kerkleiding in Rome en het Volk Gods "een sociologisch schisma". En dan is er nog het artikel van Ad Willems in TGL nr.4 van 1999, p.395-407 waar hij op het einde spreekt over wat hij met een term van Huub Oosterhuis aanduidt met "een buitenkerkelijke kerk die samenkomt in eigen beheer.
Laat ons duidelijkheid scheppen. Hoeveel professoren, godsdienstleraars, (jeugd)pastores, priesters en religieuzen en andere intellectuelen hebben eigenlijk de facto al gebroken met het wereldvreemde Rome? De oorzaken ervan werden door Jean Pierre Rondas goed geschetst. Enkele jaren geleden pleitten vrouwelijke pastores na het schrijven van de paus over de plaats van de vrouw in de kerk voor "heilige ongehoorzaamheid, met ondermeer het toedienen van de ziekenzalving door vrouwelijke ziekenhuispastores".
Na de witte woede is het stilaan tijd voor een groene woede. Groen als kleur van de hoop; samen met geloof en liefde de drie christelijke basiswaarden.
Als er geen vakbonden zijn van pastores, laat ze er komen. Wanneer gaat de basis zich nu eens eindelijk deftig organiseren om op tafel te slaan en te zeggen "Nu is het genoeg". Het moet gedaan zijn met die hypocriete en tweeslachtige toestand waarin veel van wat officieel (volgens Rome) niet kan, hier ter plaatse wordt gedoogd. Wij zijn vanuit een diep doorleefd zoekend geloven bereid om te werken aan een NPC: een Nieuwe Pastorale Cultuur: omdat mensen belangrijk zijn. Als er niet naar ons wordt geluisterd, zullen we zorgen dat er naar ons wordt geluisterd.
De nieuwe leerplannen voor de lagere en middelbare scholen gaan al in die nieuwe richting. Laat ons in de geest van dit belangrijke document op deze basis verder werken.
Met de bisschoppen als het kan, maar zonder als het moet.