Als leerkracht slaag je er goed in om orde te brengen in een ogenschijnlijke chaos van standpunten. Goed gedaan en het zal wel kloppen met de bevindingen uit de ontwikkelingspsychologie.

Maar je mag die mythische verhalen niet in de prullemand gooien. Je moet ze lezen, vertellen, over dromen, ervan genieten,... Jezus die over water loopt bijvoorbeeld. Prachtig toch. Ik zit in dat bootje mij af te vragen wat ik met mijn geloof en leven ga doen en Hij komt over al dat onoverkomelijk diep en duister water naar mij toe en reikt mij de hand. Dat is liefde.
De vraag of Jezus nu al dan niet echt over water heeft kunnen lopen is totaal niet aan de orde. Daarvoor is dit verhaal niet geschreven.

Je mag die verhalen niet afdoen als onzin. Lees het recente artikel "God sprak: Er zij licht" van Guy Mennen (in TGL 2000/3) er maar op na. Die verhalen dienen verteld en beleefd te worden.

Geert