Gerard W. HUGHES, God of Surprises, Londen, 1994 (28ste druk)

p. 23: "After reading this chapter, do not conclude that until you have completely overcome the infantilism of the institutional stage and the adolescence of the critical, that there is no hope of your entering the mystical."
(Wanneer je dit hoofdstuk gelezen hebt, besluit dan niet dat je niet kan hopen om het mystieke binnen te treden alvorens je het infantiele van het geïnstitutionaliseerde en het adolescente van het kritische achter je hebt gelaten)

p. 40: "In ancient times peoples could be enslaved by wicked kings, cruel tyrants and sadistic emperors. In modern times, in democratic, as well as in totalitarian countries, we are enslaved by experts, who can, if we allow them, control every detail of our lives. Fortunately, the experts rarely agree among themselves."
(In de oude tijden konden de mensen tot slaven gemaakt worden door valse en meedogenloze koningen, door wrede tirannen en sadistische keizers. In deze moderne tijden, in democratische zowel als in totalitaire landen, worden we tot slaven gemaakt door de "experten" die - als we het hen toelaten - elk detail van ons leven kunnen controleren. Gelukkig maar dat de experten gewoonlijk onder elkaar niet overeen komen)

p. 22: "Religion must encourage this inner awareness because it is in these inner experiences that we encounter the God of mystery, the God of surprises, whose spirit is at work in our spirit in a manner unique to each individual. That is why instruction and guidance in prayer is even more essential for the adult christian than doctrinal or moral instruction. Training in prayer should be the main preoccupation and service given by the bishops and clergy to the adult members of the Church"
(Het godsdienstige moet de innerlijke bewustwording aanmoedigen omdat het in deze innerlijke ervaring is dat we de God van het Mysterie ontmoeten, de God van de verrassingen, wiens Geest aan het werk is in onze geest, op een unieke wijze voor elk individueel mens. Dat is waarom onderricht en leiding in het bidden meer essentiëel is voor de volwassen christen dan doctrine en instructies over moraal. Oefening in gebed zou de voornaamste bezorgdheid moeten zijn en de voornaamste dienst door de bisschoppen en de clerus aan de volwassenen in de kerk.)