Het Tevye-complex
23/10/2000
René Van Eynde
[email protected]
Dag Godelieve. Je hebt er wel een
heel gevoelig punt voor uitgekozen om kritisch (ketters?) te worden. Zowat alle
handboeken over kerkbewustzijn beginnen met een uiteenzetting over de
sacramenten. Maar na meer dan 20 jaar trouwe dienst, heb je daar wel genoeg van
gelezen, denk ik. Ik merkte dat in dat soort literatuur, sacramenten niet alleen
verstaan worden als raakpunten tussen hemel en aarde , maar ook als
scharnierpunten voor een hiërarchisch verstaan van wat we 'kerk' noemen. En het
eerste staat dan dikwijls in dienst van het tweede.
De paus zal het niet graag horen dat jij vindt dat de transsubstantiatie
op een nieuwe manier moet verstaan worden, maar ik kan je heel goed volgen
met je redenering dat er ofwel maar 1 sacrament bestaat en is Jezus = Liefde
ofwel oneindig veel en dat er dan nog weinig sprake is van wijding en
wijdingsmacht. Ik ben de mening toegedaan dat 'de kudde' de vraag naar het al
dan niet wijden van vrouwen allang achter zich heeft gelaten en dat nu de vraag
naar het protestantse 'algemeen priesterschap' volop in het middelpunt van de
belangstelling staat. Ik hoop dat ze in het Vaticaan nog kunnen volgen. Het gaat
allemaal zo vlug en die mensen zijn ook niet meer van de jongste ... They
gave each other a pledge, unheard of ..." (Tevye in Fiddler on the
roof).Je zou van minder een Tevye-complex oplopen.
Ik had het wat moeilijker met "Jezus als 'enige' weg naar een menswaardig
leven en een menswaardige maatschappij". Uiteraard geloof ik dat dit de
realiteit is, maar als ik Hem aan het werk zie in andere kamers van het huis van
zijn Vader...- ik kom teveel goede en eerlijke mensen in andere religies tegen
om dat nog met volle overtuiging te kunnen zeggen. Relativisme? Ik geloof het
niet, ik geloof dat de realiteit veel meer invalshoeken heeft dan ik ook maar
kan vermoeden.
Ik ben er niet zo tegen gekant dat de waardevolle inzichten van "onze
zusters en broeders die ons in het geloof zijn voorgegaan" in liturgieën
en dogma's zijn neergeschreven. Het zou alleen liefdevoller zijn om ze
niet als verplichtend aan de schapen voor te schotelen, maar wel als waardevolle
inzichten - wat ze zijn.
Aan wie moeten we trouw zijn? Zoals je wellicht weet is deze paus helemaal weg
van Thomas van Aquino. Maar soms heb ik de indruk dat zijn vookeur erg selectief
is. Dezelfde Thomas heeft o.a. het erg waardevolle inzicht neergepend dat we in
de laatste plaats moeten trouw zijn aan ons "gevormd geweten" en dat
we daarvoor zelfs een excommunicatie moeten riskeren. Ik ben ook weg van Thomas,
alleen al voor dit inzicht. Een knappe kerel, die Thomas en nog H.Traditie ook.
Tevye zou er op slag door genezen zijn.
Zou de paus dat stukje Thomas ook gelezen hebben?
