De kerk loopt achter gelovigen aan

8/2/2000
Anoniem

God schiep de wereld, rustte de zevende dag en zei:"Ga en vermenigvuldig u". Hij maakte ons naar zijn beeld. In mensen mogen wij God herkennen, ook in lijdende mensen. Langs de andere kant moeten wij onze ogen niet sluiten. Hebben wij een God die ons oplegt wat wij moeten doen of heeft Hij ons een vrije keuze, een vrije wil gegeven? Wie beschouwt dat zijn leven ten einde is? Wie kan de toekomst voorspellen? We leven nu en moeten de problemen die zich nu aandienen nu aanpakken, dus ook heel deze kwestie. Als wij naar de ontwikkelingen van het westers geloof kijken, zien wij meer en meer de mens evolueren naar een bewuster geloven, het zelf stevig vastpakken en trachten te omschrijven. Vanwaar de leegloop van de kerken? Nogal vanzelfsprekend, de kerk loopt achter de gelovigen aan!! Wie vindt zich terug in een kerk geleid door een paus of beter, een vaticaan dat zich vereenzelvigt met de oude catechismus en zo de mensen wil vertellen wat ze moeten geloven. Zo ook het euthanasieprobleem. Niemand heeft het recht te oordelen over een ander. Wie kan voelen wat ik voel? Wie heeft meer de taal van lijden als iemand die verschillende jaren naar de taal van lijdenden heeft geluisterd? Wat voelt iemand als hij zijn moeder een klap in haar gezicht verkoopt? Was hij niet bij zijn verstand? Was de pijn ondraaglijk?! Moeten wij niet verdraagzaam zijn? Zoals al blijkt uit de tekst hierboven ben ik niet zo opus dei gezind. Maar één ding moet ik toegeven: De kerk weet ethische problemen goed aan te pakken, net zoals abortus. Oordeel niet en je zal niet geoordeeld worden (of veroordeeld).