Critici voor clerici

7/4/2000
Jan Maes
[email protected]

Geef uw mening op deze reactie

Een tweetal jaren geleden had een journalist van De Standard Magazine het lumineuze idee om zomaar lukraak ergens een drietal eucharistievieringen te gaan volgen en als een echte criticus te verslaan. Het resultaat voor de betreffende clerici was in de meeste van de gevallen ronduit beschamend. Het ergert mij al langer dat er in de pastoraal (jeugdpastoraal, parochiepastoraal,...) nauwelijks kwaliteitsnormen zijn. Er zijn in veel gevallen geen doelstellingen, eindtermen,... Alles kan, en bij gebrek aan het nodige personeel kijkt men niet al te nauw. De juiste vrouw of man op de juiste plaats en een degelijke kwaliteitscontrole zouden een radicale hervorming van het Vlaamse pastoraat betekenen. En dus moddert men op veel plaatsen maar wat aan met een bedroevend resultaat tot gevolg, waarmee men vanuit de angst om iemand te shockeren de kool en de geit wil sparen, met als gevolg een vis noch vlees product dat voor de conservatieven al te ver gaat en voor de progressieven niet ver genoeg gaat, een melige en vaak vervelende bedoening die nog nauwelijks volk trekt, en dat -mijns insziens- volkomen terecht.
Wanneer komen er eens critici voor clerici à la Erna Mettepenningen (opera-recensent voor De Standaard) die een kat een kat durven noemen, die zwakke plekken durven aanduiden, maar die ook de loftrompet steken als dit verdiend is. De kwaliteit van onze Vlaamse pastoraal zou er alleen maar bij kunnen winnen. Misschien een idee voor de redactie van het nieuwe weekblad Tertio. We zouden dan kunnen aangespoord worden om onze tijd niet te verdoen met het ondergaan van ondermaatse pastorale activiteiten, en tegelijkertijd zouden we nieuwsgierig worden naar die activiteiten die wel een goede pers krijgen.
Zoals De Vlaamse Opera sinds het intendantschap van Marc Clémeur internationaal aan de (sub)top is komen te staan, en bijgevolg ook volgens die maatstaven beoordeeld wordt, zouden grensverleggende, vernieuwende pastorale inititiatieven die getuigen van een visie op de pastoraal van morgen kunnen uitstijgen uit de grijze massa. Pas dan zou het misschien voor niet-kerkelijken weer de moeite zijn daar tijd en ruimte voor vrij te maken. Maar de pastoraal weze gewaarschuwd: De lat zal hoog genoeg moeten liggen om het gewenst effect te bereiken. Wie meldt zich morgen als de Erna Mettepenningen van de Vlaamse pastoraal?

Geef uw mening op deze reactie


Terug naar reactie 9
Terug naar reactie 9


Volgende reactie