Zowel mannen als vrouwen

30/01/2002
Jozef Willems
[email protected]

Geloven is zowel voor mannen als voor vrouwen met de Heer aan de voet staan van de berg Tabor om na de verheerlijking samen met Hem af te dalen naar Calvarie. Daartussen ligt een weg, een levensweg en op die weg kan alleen de Heer ons uitnodigen om mede te werken, zowel vrouwen als mannen, ook voor mij voor wat het toedienen van H. Handelingen of Sacramenten betreft. De vrouw is voor mij als man het schoonste wezen, het meest zorgzame en het levengevende. Dus, geen probleem, moest de Heer nu tussen zijn mensen leven er zou wat ànders bewegen, zeker weten!
Heel bescheiden en eenvoudig, maar ik schrijf iets om iets duidelijk te maken.
Op 12 mei werd ik door Kardinaal Suenens tot diaken gewijd, gehuwd en een kroost met vijf dochters.In 1972 zijn wij naar Kerkom bij Boutersem gaan wonen. De parochie ernaast, St Jan De Doper te Binkom, de kathedraal van het Hageland, had toen geen priester meer. Door gezamelijk overleg met het bisdom werd ik fulltime diaken en heb ik deze parochie zonder priester bestuurd van 1973 tot 1990. Alle H. Sacramenten werden door mij toegediend behalve op zondag kwam een priester om voor te gaan in een H. Eucharistieviering. Tijdens de week ging ikzelf voor in een Woord- en Communiedienst. Huwelijken, doopsels, begrafenissen, ieder maand de H. Communie dragen naar een 80 tal zieke mensen, vergaderingen, kransjes, kortom bijna een totaalpakket aan priesterwerk. Even heel bescheiden als ik begonnen ben dit neer te schrijven voeg ik hier aan toe: 'Onze Lieve Heer zou dit zéker, ook nu in deze tijd toevertrouwen aan vele lieve en moedige, diepgelovige vrouwen want ook ik heb het van mijn lief moederke geleerd. Nu lijd ik aan maagkanker en heb ik zware heelkundige ingrepen ondergaan..., wie ziet ons nog staan? Dat is het laatste stuk naar Calvarie en dat moet iedereen alleen gaan, ik vind het alleen maar heel jammer dat vrienden 'priesters' die ook gepensioneerd zijn bij mij, diaken, komen zeggen dat ook niemand meer aan hen denkt, waar is dan die heilige naastenliefde waar men in de kerk toch altijd zo de mond van vol heeft? Voor mij zijn vrouwen overal goed op hun plaats en ik kan niet geloven dat een Universele Kerk alleen maar een zaak zou zij van mannen. Christus stierf voor de ogen van zijn moederke en zij nam zijn dode lichaam terug in haar schoot. Met zijn Lichaam ook zijn Taken, Zijn TOTALITEIT, dat was een profetisch beeld maar Hij kon het niet anders belichamen voor zijn tijd waarin Hij leefde.
Hoe heeft men dé VROUW toch altijd behandeld? Van hoever is zij niet moeten komen? 'k Zie dat nu aan mijn eigen echtgenote en dochters tot wat die bereid zijn: werken, offeren, zorgen, denken aan..., bezig-zijn om te bouwen aan een diep menselijk bestaan. GEEF DE VROUWEN ALLE KANSEN, wie eerlijk is zal hun werken en bezig-zijn met de opdrachten van en voor het Rijk Gods alleen maar bewonderen. DE VROUW IN DE KERK MAAKT DE GEMEENSCHAP ZEER STERK.