Wat moeten we dan nog geloven?
3/5/2000
Mimi Wuyts
[email protected]
Ondanks het feit dat dit artikel reeds veel reacties uitlokte, ben ik toch zo vrij om ook mijn mening even weer te geven. Sorry als mijn reactie misschien naïef overkomt, maar ik ben geen theoloog en zoek gewoon met de (beperkte) kennis waarover ik beschik..
Ik begrijp niet goed dat de auteur van het artikel zegt dat, om relevant te zijn, het geloof moet "spreken in de taal van deze tijd". Wat ons altijd voorgehouden werd te geloven kan toch niet veranderen omdat de tijd verandert? Nu zeggen dat Jezus niet de zoon van God is maar een "mens naar Gods hart" zaait bij vele mensen, en zeker bij oudere mensen (categorie waartoe ik behoor) twijfel over wat we dan toch nog wel moeten geloven. Waar eindigt het geloof en waar begint de hocus pocus? Daar zou de auteur duidelijker moeten zijn. Rijst bv. de vraag: is God almachtig en heeft Hij de mens geschapen of is ook dat hocus pocus? Ik wil wel aanvaarden dat de mens van de aap afstamt, maar heeft God op een bepaald ogenblik aan die mens een ziel en een geweten gegeven?
Ooit heb ik een priester (en niet de eerste de beste) horen beweren dat God niet almachtig is en niet in ons leven kan ingrijpen. Dat was voor mij een grote klap. Inderdaad, indien God niet in ons leven kan ingrijpen, waarom bidden wij dan bv. om genezing, om bijstand in moeilijke omstandigheden, en überhaupt om te danken voor een genezing (of voor om het even wat), als Hij die niet heeft bewerkstelligd? En waarom heeft God ons dan geschapen om ons daarna aan ons lot over te laten, goed wetend dat wij als mens te zwak zijn om het alleen te redden en niet aan het kwaad ten onder te gaan.
Voor mij is het dus zo dat het geloof staat of valt met het al dan niet almachtig zijn van God (of is ook dat hocus pocus?).
Ik maak van de gelegenheid gebruik om nog een vraag te stellen. De vraag is eigenlijk tweeledig:
Bij voorbaat dank voor uw aandacht.